راهنمای کامل قواعد اینکوترمز ۲۰۲۰

اینکوترمز مشخص می‌کند فروشنده و خریدار در قرارداد فروش، چه مسئولیت‌هایی درباره تحویل کالا، هزینه‌های حمل، تشریفات گمرکی و انتقال ریسک دارند. برای پیدا کردن قاعده مناسب جست‌وجو کنید یا روش حمل را انتخاب کنید.

EXW

تحویل در محل فروشنده

فروشنده کالا را در محل خود یا مکان تعیین‌شده در اختیار خریدار می‌گذارد؛ بارگیری و تشریفات صادرات اصولاً بر عهده خریدار است.

نکته کاربردی: کمترین تعهد برای فروشنده؛ خریدار باید توان انجام تشریفات صادرات در کشور فروشنده را داشته باشد.
همه روش‌های حمل
FCA

تحویل به حمل‌کننده

فروشنده کالا را پس از انجام تشریفات صادرات، در محل توافق‌شده به حمل‌کننده یا شخص معرفی‌شده از سوی خریدار تحویل می‌دهد.

نکته کاربردی: برای حمل کانتینری و چندوجهی معمولاً گزینه مناسبی است؛ محل دقیق تحویل را در قرارداد روشن کنید.
همه روش‌های حمل
CPT

کرایه حمل پرداخت‌شده تا مقصد

فروشنده کرایه حمل تا مقصد نام‌برده را می‌پردازد، اما ریسک معمولاً هنگام تحویل کالا به نخستین حمل‌کننده به خریدار منتقل می‌شود.

نکته کاربردی: پرداخت کرایه تا مقصد به معنی باقی‌ماندن ریسک نزد فروشنده تا مقصد نیست.
همه روش‌های حمل
CIP

کرایه و بیمه پرداخت‌شده تا مقصد

مانند CPT، فروشنده حمل تا مقصد را ترتیب می‌دهد و علاوه بر آن بیمه بار را مطابق سطح پوشش مقرر در اینکوترمز تهیه می‌کند.

نکته کاربردی: زمان انتقال ریسک با CPT مشابه است؛ پوشش بیمه و استثناهای آن را بررسی کنید.
همه روش‌های حمل
DAP

تحویل در محل مقصد

فروشنده کالا را در مقصد توافق‌شده، آماده تخلیه، در اختیار خریدار قرار می‌دهد؛ تشریفات واردات و حقوق ورودی معمولاً با خریدار است.

نکته کاربردی: مسئولیت تخلیه و ترخیص وارداتی را با دقت در قرارداد مشخص کنید.
همه روش‌های حمل
DPU

تحویل در محل مقصد پس از تخلیه

فروشنده کالا را در مقصد توافق‌شده تخلیه می‌کند و پس از تخلیه در اختیار خریدار می‌گذارد.

نکته کاربردی: در میان قواعد اینکوترمز، DPU قاعده‌ای است که فروشنده را ملزم به تخلیه در مقصد می‌کند.
همه روش‌های حمل
DDP

تحویل با حقوق و عوارض پرداخت‌شده

فروشنده کالا را در مقصد توافق‌شده با انجام تشریفات صادرات و واردات و پرداخت حقوق و عوارض مربوط تحویل می‌دهد؛ آماده تخلیه.

نکته کاربردی: تعهد سنگین برای فروشنده است؛ امکان قانونی و عملی ترخیص وارداتی و پرداخت مالیات‌ها را بررسی کنید.
همه روش‌های حمل
FAS

تحویل در کنار کشتی

فروشنده کالا را در بندر بارگیری، در کنار کشتی معرفی‌شده از سوی خریدار قرار می‌دهد و تشریفات صادرات را انجام می‌دهد.

نکته کاربردی: برای محموله‌های دریایی؛ محل و نقطه دقیق تحویل در اسکله یا بندر باید مشخص شود.
دریایی و آبراه داخلی
FOB

تحویل روی عرشه کشتی

فروشنده کالا را روی کشتی معرفی‌شده از سوی خریدار در بندر بارگیری قرار می‌دهد و تشریفات صادرات را انجام می‌دهد.

نکته کاربردی: برای حمل دریایی غیرکانتینری مناسب‌تر است؛ برای کانتینر اغلب FCA مناسب‌تر است.
دریایی و آبراه داخلی
CFR

هزینه و کرایه حمل پرداخت‌شده تا مقصد

فروشنده هزینه و کرایه حمل دریایی تا بندر مقصد را می‌پردازد، اما ریسک با قرارگرفتن کالا روی کشتی در بندر مبدأ منتقل می‌شود.

نکته کاربردی: فروشنده طبق CFR ملزم به تهیه بیمه برای خریدار نیست.
دریایی و آبراه داخلی
CIF

هزینه، بیمه و کرایه حمل

فروشنده هزینه حمل دریایی تا بندر مقصد و بیمه مقرر را می‌پردازد؛ ریسک همچنان در بندر مبدأ، هنگام قرارگرفتن کالا روی کشتی، منتقل می‌شود.

نکته کاربردی: پوشش بیمه استاندارد CIF محدودتر از CIP است؛ در صورت نیاز پوشش بیشتر توافق کنید.
دریایی و آبراه داخلی
قاعده‌ای با این جست‌وجو یا روش حمل پیدا نشد.

چطور قاعده مناسب را انتخاب کنیم؟

  1. روش حمل را مشخص کنید: قواعد FAS، FOB، CFR و CIF فقط برای حمل دریایی و آبراه داخلی هستند. قواعد دیگر برای یک یا چند روش حمل قابل استفاده‌اند.
  2. محل دقیق را بنویسید: نام محل/بندر/ترمینال و نسخه «Incoterms® 2020» را در قرارداد درج کنید.
  3. هزینه و ریسک را جداگانه بررسی کنید: پرداخت کرایه تا مقصد لزوماً به معنی انتقال ریسک در مقصد نیست؛ این تفاوت در CPT، CIP، CFR و CIF مهم است.
  4. بیمه و تشریفات گمرکی را روشن کنید: تعهدات بیمه‌ای در CIP و CIF یکسان نیست و امکان انجام ترخیص وارداتی در DDP باید بررسی شود.

این صفحه راهنمای عمومی آموزشی است و جایگزین بررسی قرارداد، مقررات گمرکی کشورها یا مشاوره تخصصی برای محموله مشخص نیست. اینکوترمز مسئولیت‌هایی مانند انتقال مالکیت، شیوه پرداخت یا همه موارد نقض قرارداد را به‌تنهایی تعیین نمی‌کند.